พระ 9000 รูป : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 109 / 258

ธรรมะเพื่อประช เวสสันดรชาดก ตอน ตอนที่ ๘ ( ชี วิ ต นักบวช) ๑๔๕ พระโอรสพระธิดาทั้งสองพระองค์ จากนั้นก็ทรงถือกระเช้า เสด็จเข้าป่าหาผลไม้จนเต็มกระเช้า และเสด็จกลับจากป่าใน เวลาเย็น พระนางทรงทำหน้าที่อุปั

ในตอนที่ ๘ ของเวสสันดรชาดก แสดงถึงชีวิตของพระโอรสและพระธิดา และบทบาทของนางอมิตตตาที่ทำหน้าที่ภรรยาอย่างดี ท่ามกลางความอิจฉาจากภรรยาพราหมณ์อื่น ๆ ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของคุณธรรมและการทำหน้าที่ใ

ธรรมะเพื่อประช เว ส สั น ด ร ช า ด ก ตอน ตอนที่ ๙ (ชูชก ขอโอรสธิดา) ๑๕๑ เมื่อภรรยาร้องขอสิ่งใดก็จัดการหามาให้ กระทั่งให้ไปขอข้าทาส จากพระเวสสันดร งอยู่ไกลมาก อีกทั้งหนทางก็ลำบาก ยังสู้ อุตส่าห์ถ่อสังข

เรื่องราวของชูชกที่หวังขอรับบริจาคทานจากพระเวสสันดร เพื่อนำมาให้ภรรยาของเขา ระหว่างทางเขาต้องเผชิญกับอุปสรรคจากประชาชนทั่วไปที่ไม่พอใจ ในการขอข้าทาสจากพระเวสสันดร เรื่องนี้แสดงให้เห็นถึงความรักและความ

ธรรมะเพื่อประช เวสสันดรชาดก ตอนที่ ๑ ๒ (กัณหา ชาลี ถูกทรมาน) ១៨១ ออกจากบรรณศาลา ประทับนั่งบำเพ็ญภาวนาทำใจให้สงบ หยุดนิ่ง ฝ่ายกัณหาชาลีเป็นเด็กฉลาด ทันทีที่ชูชกพลาดล้มลง เพราะสะดุดตอไม้ ทั้งสองพากันวิ่

ในเรื่องเวสสันดรชาดก พระเวสสันดรทรงเผชิญกับความทุกข์ของบุตรธิดา เมื่อกัณหาชาลีถูกทรมานโดยชูชก พระองค์มีความสงสารและโกรธ แต่ทรงสามารถบรรเทาความโศกลงได้ด้วยการมีจิตใจเป็นกลาง ไม่ยึดติดกับความเสน่หาในบุต

ธรรมะเพื่อประช เวสสันดรชาดก ตอนที่ ๑ ๓ (บริจาค พระนางมัทรี) ១៨៧ พลบค่ำจึงหลีกเข้าป่าไปพระนางมัทรีรีบเดินทางกลับอาศรมทันที มองไม่เห็นพระโอรสพระธิดา ก็รีบเสด็จไปเฝ้าพระเวสสันดร ทูลถามถึงพระโอรสพระธิดาทั

ในตอนที่ ๑ ๓ ของเวสสันดรชาดกนี้ พระนางมัทรีรีบกลับไปอาศรมเพื่อสอบถามข่าวสารเกี่ยวกับพระโอรสและพระธิดา หลังจากทราบว่าพระเวสสันดรได้บริจาคกัณหาชาลีให้พราหมณ์ชูชก พระนางเกิดความตกใจและสลบไป พระเวสสันดรจึ

ธรระพี ประช เว ส สั น ด ร ช า ด ก ต อ น ที่ ๑ ตอนที่ ๑ ๕ (กัณหาชาลี ได้รับอิสรภาพ) ๒๐๓ เรื่องพระเวสสันดรกำาลังจะดำเนินมาถึงตอนสุดท้ายแล้ว เพราะพระองค์ได้บริจาคทรัพย์สมบัติทุกอย่างครบทั้ง ๕ ประการ ที่เ

บทนี้ดำเนินเรื่องราวของพระเวสสันดรที่ได้บริจาคทรัพย์สมบัติครบทั้ง ๕ ประการ โดยมีผลแห่งมหาทานยังไม่ปรากฏตามทันทีและการไม่พอใจของอำมาตย์ต่อการบริจาคบุตรภรรยา พระชาลีราชกุมารได้แสดงความเห็นเกี่ยวกับการทำ

ธรรมะเพื่อประชา มโหสถบัณฑิต ตอนที่ ๓ (ฉายแวว ปราชญ์) ๓๕๐ ทุกคนล้วนเกิดมามีเป้าหมาย เพื่อแสวงหาความสุข ความสําเร็จด้วยกันทั้งนั้น ในจิตใต้สํานึกของทุกๆ คน ล้วน ปรารถนาจะพบกับความสุขที่แท้จริง แต่เพราะค

ทุกคนต้องการความสุขและความสำเร็จในชีวิต แต่บ่อยครั้งที่ถูกความโลภและความไม่รู้บังตา เราควรอาศัยปัญญาอันบริสุทธิ์เพื่อขจัดความไม่รู้ โดยการทำใจให้สะอาดและสงบ เพื่อนำไปสู่การพบกับความสุขที่แท้จริง การอุ

ธรร ประช มโหสถบัณฑิต ตอนที่ ๗ (ยอดนักสังเกต) ៣៨៦ เป็นบัณฑิตด้วยเหตุเพียงเท่านี้ พระองค์โปรดรอไปก่อน พวก เราควรทดลองเขาดูต่อไป แล้วจึงจะรู้ว่ามโหสถเป็นบัณฑิตที่ แท้จริงหรือไม่” พระราชาทรงสดับเช่นนั้นก็

ในตอนนี้ มโหสถบัณฑิตถูกท้าทายให้ระบุด้านโคนและปลายของท่อนไม้ตะเคียน โดยพระเจ้าวิเทหราชส่งท่อนไม้ไปยังหมู่บ้านเพื่อทดลองภูมิปัญญาของเขา มโหสถใช้การสังเกตและความรู้ของตนในการแก้ปัญหา ทั้งยังอธิบายให้ผู้

ธรรมะเพื่อประชา มโหสถบัณฑิต ตอนที่ ๑ ๒ (ไขปริศนา) ๔๒๖ เราเกิดมาภพชาติหนึ่งเพื่อแสวงหาสิ่งที่เป็นสาระของชีวิต แสวงหาพระรัตนตรัย ซึ่งเป็นที่พึ่งที่ระลึกอันแท้จริงของสรรพ สัตว์ทั้งหลาย นับเป็นการแสวงหาขอ

การเกิดมาของเรามีจุดมุ่งหมายเพื่อแสวงหาสาระของชีวิต โดยมีพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งที่แท้จริง ซึ่งช่วยให้เรามีสุขและมั่นคงในชีวิต การเข้าถึงพระธรรมกายที่อยู่ภายในเรานั้นไม่จำกัดด้วยกาลเวลา เมื่อใจหยุดนิ่ง

ธรระพี ประช มโหสถบัณฑิต ตอนที่ ๑ ๓ (ปัญญา ประเสริฐกว่าทรัพย์) ๔๓๕ ได้นำเรื่องการโต้ตอบกันของบัณฑิตในสมัยก่อน ที่ท่านมีความ เห็นว่า แม้ขาดทรัพย์แต่ไม่ไร้ปัญญา ยังประเสริฐกว่าคนมี ทรัพย์แต่ไร้ปัญญาอย่าง

เรื่องเล่าของพระราชเทวีอุทุมพรที่เชื่อว่าปัญญามีค่ามากกว่าทรัพย์ โดยนำบัณฑิตทั้งสี่มาประลองปัญญาในการตอบปัญหา สิริเมณฑกปัญหาที่มีเป้าหมายในการวัดความยอดเยี่ยมระหว่างคนที่มีปัญญากับคนที่มีทรัพย์ เรียนร

ธรรมะเพื่อประชา มโหสถบัณฑิต ตอนที่ ๑ ๘ (ผดุงคุณธรรม) ๑๘ ๔๗๔ สรณะสูงสุดอันเกษมของพวกเราทั้งหลาย คือ พระ รัตนตรัย ได้แก่พุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ และสังฆรัตนะ ที่ประชุม รวมอยู่ภายในตัวของเราทุกคน ไม่ได้อยู่นอ

ในบทความนี้กล่าวถึงการเข้าถึงพระรัตนตรัยซึ่งประกอบด้วยพุทธรัตนะ ธรรมรัตนะ และสังฆรัตนะ ที่เป็นที่พึ่งที่แท้จริงของเรา การฝึกทำใจให้หยุดนิ่งและมีจิตใจบริสุทธิ์เพื่อเข้าใกล้กับพระรัตนตรัย การตระหนักถึงค

ธรรมะเพื่อประชา มโหสถบัณฑิต ตอนที่ ๑๙ (แก้ปัญหาเทพ) ៤៨៤ *ครั้งนี้ถึงตอนที่มโหสถบัณฑิตมารับราชการตามเดิมแล้ว และจะต้องตอบคำถามที่พระราชาทรงสดับมาจากเทวดา พระ ราชาได้ตรัสถามมโหสถบัณฑิตว่า เทวดาผู้สิงสถิ

ในบทนี้ มโหสถบัณฑิตได้รับมอบหมายจากพระราชาให้ตอบคำถามที่มาจากเทวดา ซึ่งเกี่ยวข้องกับการตีร่างกายผู้อื่นที่นำมาสู่ความรักของผู้ถูกตี โดยมโหสถได้ให้คำตอบที่ชัดเจนว่าบุคคลที่ถูกพูดถึงคือเด็กน้อยที่ตบตีมา

ระลึกรู้อยู่เสมอ 19 ความรู้สึกเหล่านี้ ล้วนเป็นสิ่งที่ทรมานใจ เป็นสิ่งที่ไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้นเลย คงจะดีไม่น้อย... ถ้าหากเราสามารถรู้ว่า จะดำเนินชีวิตให้ดีที่สุดได้อย่างไร เพื่อที่เราจะไม่ต้องหวนกลั

ในบทความนี้ได้พูดถึงความรู้สึกที่ทรมานใจและความสำคัญของการดำเนินชีวิตให้ดีที่สุด โดยอ้างอิงถึงความคิดของพระราชาองค์หนึ่งเกี่ยวกับการทำสิ่งที่สำคัญและไม่เสียใจในภายหลัง การรู้ว่างานใดคือสิ่งสำคัญที่สุด

»B ede เสมอ 21 ฤๅษีฟังด้วยความตั้งใจ แต่หาได้ตอบ คำถามไม่ ยังคงตั้งหน้าตั้งตาขุดดินต่อไป พระ ราชาเห็นฤาษีเหนื่อยหอบ จึงเกิดความสงสาร เข้าไปช่วยขุดดินแทน พระองค์ขุดดินอยู่หลายชั่วโมง ก็ยังคง ไม่ได้รับค

เรื่องราวเกี่ยวกับฤๅษีที่ไม่ได้ตอบคำถามของพระราชาในขณะที่พระราชาช่วยขุดดินให้ เพื่อช่วยฤๅษี หลังจากนั้นพระราชาได้พบชายผู้หนึ่งที่ได้รับบาดเจ็บ เขาจึงได้ช่วยเหลือชายผู้นั้นจนฟื้น และได้รู้เรื่องราวเกี่

29 “ก็ยังดีที่เขาไม่ขว้างปาด้วยก้อนดิน พระเจ้าข้า” “ถ้าเขาขว้างปาด้วยก้อนดินล่ะ ปุณณะ” “ก็ยังดีที่เขาไม่ตีด้วยท่อนไม้ พระเจ้าข้า” “ถ้าเขาตีด้วยท่อนไม้ล่ะ ปุณณะ” “ก็ยังดีที่เขาไม่ทำร้ายด้วยศาสตรา พระ เ

เนื้อหานี้ประกอบด้วยบทสนทนาที่เน้นการมองโลกในแง่ดีแม้ในจุดตกต่ำ โดยกล่าวถึงเหตุการณ์หลากหลายรูปแบบของการทำร้ายผ่านการเปรียบเทียบ ซึ่งเน้นว่าในทุกสถานการณ์ยังมีสิ่งที่ให้คุณค่าหรือเหตุผลให้ได้มองในแง่บ

ที่ระลึกงานอุปสมบทอุทิศวิ สามเณรมีวันนี้ได้เพราะมีที่พึ่ง คือ วิชชาธรรมกาย มีพระเดชพระคุณหลวงพ่อทั้งสอง และคุณยาย พระ อาจารย์ และหมู่คณะที่ให้โอกาส คอยดูแลเอาใจใส่ ประคับประคองตลอดมา ขอกราบขอบพระคุณทุ

งานอุปสมบทนี้เป็นการเฉลิมฉลองอย่างมีความหมาย โดยผู้เขียนได้แสดงความซาบซึ้งใจต่อพระเดชพระคุณหลวงพ่อ คุณยาย พระอาจารย์ และทุกคนที่ให้การสนับสนุนและดูแล เพื่อให้สามเณรมีโอกาสเติบโตในเส้นทางธรรมะ ทุกคำกล่

๔๙ ผู้เป็นใหญ่อย่างไรเล่า ชื่อว่าพระราชา อย่างไร เล่า พระราชาชื่อว่ามีธุลีบนพระเศียร อย่างไรเล่า ชื่อว่าปราศจากธุลี อย่างไรท่านจึงเรียกว่าคนพาล ฉทวาราธิปตี ราชา อรช์ วิรโช โหติ รชมาโน รชสุสิโร รช์ พาโ

เนื้อหาพูดถึงการเป็นใหญ่อย่างพระราชา โดยเชื่อมโยงกับคุณธรรมและการกำหนัดของมนุษย์ พระราชามีธุลีบนพระเศียรในขณะที่ผู้ที่ปราศจากธุลีคือผู้มีความรอบรู้และไม่กำหนัด คนพาลนั้นยึดติด ส่วนบัณฑิตสามารถบรรเทาคว

เรื่องบุตรเศรษฐีชื่อเขมกะ จตุตาริ ฐานาน นโร ปมตฺโต อาปสฺชตี ปรทารูปเสวี อปุญฺญลาภ์ นนิกามเสยย นินท์ ตติย์ นิรย์ จตุตถ์ อปุญญลาโภ จ คดี จ ปาปิกา กีตสฺส กีตาย รตี จ โลกิกา ราชา จ ทณฑ์ ครูก ปเนติ ตสฺมา น

เรื่องนี้กล่าวถึงบุตรเศรษฐีชื่อเขมกะและอันตรายจากการเสพภรรยาของคนอื่น โดยอธิบายถึงผลกรรมที่ตามมาซึ่งมีถึง 4 ประการ เช่น ได้สิ่งที่มิใช่บุญ, การนอนไม่ได้ตามความปรารถนา, นินทา, และการตกนรก. การกระทำเช่น

๑๗๔ บุคคลฆ่าความโกรธได้แล้ว จึงอยู่เป็นสุข ฆ่า ความโกรธได้แล้ว จึงไม่เศร้าโศก พราหมณ์ พระ อริยเจ้าทั้งหลาย ย่อมสรรเสริญการฆ่าความโกรธ อันมีรากเป็นพิษมียอดหวาน เพราะบุคคลนั้นฆ่า ความโกรธนั้นได้แล้ว ย่อ

เนื้อหานี้กล่าวถึงการฆ่าความโกรธซึ่งจะนำไปสู่ความสงบสุขในชีวิต บทบาทของพราหมณ์ในการควบคุมความรู้สึก และการไม่ตอบโต้คำด่าคือความเข้มแข็ง ผู้ที่ฝึกฝนสามารถเป็นพราหมณ์ได้และมีศีล มีวัตรที่ดี อันจะนำไปสู่

๔๙ ผู้เป็นใหญ่อย่างไรเล่า ชื่อว่าพระราชา อย่างไร เล่า พระราชาชื่อว่ามีธุลีบนพระเศียร อย่างไรเล่า ชื่อว่าปราศจากธุลี อย่างไรท่านจึงเรียกว่าคนพาล ฉทวาราธิปตี ราชา อรช์ วิรโช โหติ รชมาโน รชสุสิโร รช์ พาโ

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงลักษณะของผู้มีอำนาจในสังคมโดยใช้คำเปรียบเทียบว่า พระราชาซึ่งมีธุลีบนพระเศียรหมายถึงผู้ที่มีความกำหนัดและไม่สามารถปล่อยวางจากสิ่งต่างๆ ขณะที่ผู้ที่ปราศจากธุลีมีความสงบและไม่ยึดติดต่

เรื่องบุตรเศรษฐีชื่อเขมกะ จตุตาริ ฐานาน นโร ปมตฺโต อาปสฺชตี ปรทารูปเสวี อปุญฺญลาภ์ นนิกามเสยย นินท์ ตติย์ นิรย์ จตุตถ์ อปุญญลาโภ จ คดี จ ปาปิกา กีตสฺส กีตาย รตี จ โลกิกา ราชา จ ทณฑ์ ครูก ปเนติ ตสฺมา น

เรื่องบุตรเศรษฐีชื่อเขมกะ นำเสนอแนวคิดเกี่ยวกับผลของการกระทำที่ไม่ดี เช่น การเสพภรรยาของคนอื่น ซึ่งนำไปสู่วิถีชีวิตที่ไม่ดี แล้วอาจส่งผลให้ถึงฐานะที่ไม่ดีหลายประการ รวมไปถึงนรกและการถูกลงโทษ นอกจากนี้